Maandag raakte bekend dat Robert Vertenueil, voorman van de Franstalige socialistische vakbond, moest opstappen. De spreekwoordelijke druppel was een gezamenlijk interview met MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez, waarin ze samen pleitten voor een nieuw sociaal pact. Inhoudelijke stenen werden niet verlegd, maar het signaal dat beide protagonisten wilden uitsturen, was duidelijk: er is nood aan dialoog, ook als je elkaars standpunten niet deelt. Want zonder dialoog is elk compromis bij voorbaat dood. Ik hoop dat zijn opvolger Thierry Bodson dat erkent.

Het feit dat een gedachtewisseling met een voorzitter van een democratische partij problematisch is, baart me zorgen. Egelstellingen hebben nog nooit een politiek of een sociaal akkoord gebaard. De onwil om te spreken met partijen of organisaties die een ander standpunt erop nahouden, is nefast voor het politiek, sociaal en economisch klimaat in onze samenleving. Het voedt de extremen, wat een garantie is voor stilstand of in het slechtste geval, achteruitgang.

Het einde van het gebruik van de volmachten leidt alvast een nieuwe politieke fase in. Die nieuwe fase mag niet opnieuw verzanden in welles-nietesspelletjes over wie wat mag doen met wie. Als we niet bereid zijn om compromissen te sluiten, hoeven we er gewoon niet aan te beginnen.

De opdracht van een volwaardige federale regering is wat mij betreft zo klaar als een klontje: het vertrouwen herstellen in de politiek door het gekibbel achterwege te laten en akkoorden te sluiten, en vertrouwen creëren zodat we onze samenleving  terug op de rails krijgen. We moeten de koopkracht van de mensen vrijwaren. Bedrijven moeten blijven investeren zodat private tewerkstelling behouden blijft en op termijn terug zal stijgen. De overheid moet daarbij een betrouwbare rol spelen.

Economisch herstel en transitie in het postcoronatijdperk moeten met andere woorden inclusief zijn, in die zin dat iedereen de gelegenheid moet krijgen om bij te dragen tot en te profiteren van de gecreëerde welvaart. Inclusieve economie impliceert gelijke kansen, een gelijkwaardige toegang tot gezondheidszorg, onderwijs of de arbeidsmarkt én duurzaamheid.  

Daarbij moeten we zorg dragen voor het welzijn van de mensen, maar ook voor onze planeet. Alleen zo kunnen we ons land heropbouwen na de schok die corona voor ons allemaal betekent. Elke crisis creëert kansen en opportuniteiten. Er geen gebruik van maken, betekent niet minder dan schuldig verzuim.  

Mijn partij wil hier zeker een constructieve rol in spelen als we een ambitieus project kunnen schrijven voor een betere samenleving. We willen daarbij graag de synthese maken tussen het economische, het menselijke en het duurzame. Ik nodig iedereen uit om hierover het gesprek aan te gaan. 

    Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.